Oprowadzanie kuratorskie Stanisława Rukszy po wystawie „国建 ā á ǎ à

Wstęp w cenie biletu na wystawę.
________________
ā — „Co to jest?”
á — „O czym ty do cholery mówisz?”
ǎ — „Ach, och… Chyba rozumiem.”
à — „No cóż, teraz wiesz, że to sztuka!”*

Wystawa KENBO (Liang Guojian) jest przekrojowym przeglądem twórczości chińskiego artysty i intencjonalnym spotkaniem Wschodu z Zachodem, zarówno w kontekście praktyk artystycznych, jak i samych postaw filozoficznych czy aktywistycznych.

KENBO urodził się w 1973 roku w czasach rewolucji kulturalnej – jednego z najbardziej destrukcyjnych okresów dla sztuki w dziejach. Dorastał na obszarach wiejskich w południowych Chinach (Foshan w regionie Guangdong). Od najmłodszych lat kształcił się w tradycyjnym malarstwie chińskim i pobierał nauki w domu przodków. Ze względu na dojrzałą postawę i zamiłowanie do literatury klasycznej i historii, koledzy z klasy już w wieku siedemnastu lat nadali mu przydomek „KENBO” („stary Ken”). Ten przydomek stał się później jego artystycznym pseudonimem. Jego prace obejmują różne dziedziny, w tym projektowanie, książki artystyczne, eksperymentalne malarstwo tuszem, instalacje, performance, wideo i sztukę dźwiękową.

* Tytułowe ā á ǎ à zostało zaczerpnięte ze sposobu zapisu intonacji nad samogłoskami, którymi oznaczamy wysokość i melodię głosu w Hanyu pinyin – standardowym systemie latynizacji języka mandaryńskiego. Powyższe cztery zdania to „nieposkromiona” interpretacja niewyrażalnej natury sztuki abstrakcyjnej w języku artysty. Używając czterech tonów pinyin (ā, á, ǎ, à), sugestywnie ilustrują one w zamyśle artysty, cały proces obcowania ze sztuką: od początkowego, oszołomionego pytania (ā), przez pomieszanie w próbie zrozumienia (á), po którym następuje narodziny pozornego zrozumienia (ǎ), aż do momentu ostatecznego rozpoznania i zachwytu (à).